20 Μαρτίου: Διεθνής Ημέρα της Γαλλοφωνίας

20 Μαρτίου: Διεθνής Ημέρα Γαλλοφωνίας
Η Ελλάδα μέλος της Γαλλοφωνίας από το 2004
Με τη συμμετοχή μας στη Γαλλοφωνία στηρίζουμε την πολυγλωσσία και μέσω αυτής την ελληνική γλώσσα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεσμικά κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεσμικά κείμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

La Charte de la Francophonie / Η Χάρτα της Γαλλοφωνίας

Charte de la Francophonie

adoptée par la Conférence ministérielle de la Francophonie
Antananarivo, le 23 novembre 2005



Préambule

La Francophonie doit tenir compte des mutations historiques et des grandes évolutions politiques, économiques, technologiques et culturelles qui marquent le XXI e siècle pour affirmer sa présence et son utilité dans un monde respectueux de la diversité culturelle et linguistique, dans lequel la langue française et les valeurs universelles se développent et contribuent à une action multilatérale originale et à la formation d’une communauté internationale solidaire.

La langue française constitue aujourd’hui un précieux héritage commun qui fonde le socle de la Francophonie, ensemble pluriel et divers. Elle est aussi un moyen d’accès à la modernité, un outil de communication, de réflexion et de création qui favorise l’échange d’expériences.

Cette histoire, grâce à laquelle le monde qui partage la langue française existe et se développe, est portée par la vision des chefs d’État et de gouvernement et par les nombreux militants de la cause francophone et les multiples organisations privées et publiques qui, depuis longtemps, œuvrent pour le rayonnement de la langue française, le dialogue des cultures et la culture du dialogue.

Elle a aussi été portée par l’Agence de coopération culturelle et technique, seule organisation intergouvernementale de la Francophonie issue de la Convention de Niamey en 1970, devenue l’Agence de la Francophonie après la révision de sa charte à Hanoi, en 1997.

Afin de donner à la Francophonie sa pleine dimension politique, les chefs d’État et de gouvernement, comme ils en avaient décidé à Cotonou en 1995, ont élu un Secrétaire général, clé de voûte du système institutionnel francophone, de même que la Conférence ministérielle, en 1998 à Bucarest, a pris acte de la décision du Conseil permanent d’adopter l’appellation « Organisation internationale de la Francophonie ».

À Ouagadougou, en 2004, réunis en X e Sommet, les chefs d’État et de gouvernement ont approuvé les nouvelles missions stratégiques de la Francophonie et ont pris la décision de parachever la réforme institutionnelle afin de mieux fonder la personnalité juridique de l’Organisation internationale de la Francophonie et de préciser le cadre d’exercice des attributions du Secrétaire général.

Tel est l’objet de la présente Charte, qui donne à l’ACCT devenue Agence de la Francophonie, l’appellation d’Organisation internationale de la Francophonie.


Titre I : Des objectifs


Article 1 : Objectifs

La Francophonie, consciente des liens que crée entre ses membres le partage de la langue française et des valeurs universelles, et souhaitant les utiliser au service de la paix, de la coopération, de la solidarité et du développement durable, a pour objectifs d’aider : à l’instauration et au développement de la démocratie, à la prévention, à la gestion et au règlement des conflits, et au soutien à l’État de droit et aux droits de l’Homme ; à l’intensification du dialogue des cultures et des civilisations ; au rapprochement des peuples par leur connaissance mutuelle ; au renforcement de leur solidarité par des actions de coopération multilatérale en vue de favoriser l’essor de leurs économies ; à la promotion de l’éducation et de la formation. Le Sommet peut assigner d’autres objectifs à la Francophonie.

La Francophonie respecte la souveraineté des États, leurs langues et leurs cultures.
Elle observe la plus stricte neutralité dans les questions de politique intérieure.
Les institutions de la présente Charte concourent, pour ce qui les concerne, à la réalisation de ces objectifs et au respect de ces principes.


Titre II : De l’organisation institutionnelle


Article 2 : Institutions et opérateurs

Les institutions de la Francophonie sont :

1. Les instances de la Francophonie :
-          La Conférence des chefs d’État et de gouvernement des pays ayant le français en partage, ci-après appelée le « Sommet » ;
-          La Conférence ministérielle de la Francophonie, ci-après appelée « Conférence ministérielle » ;
-          Le Conseil permanent de la Francophonie, ci-après appelé « Conseil permanent ».

2. Le Secrétaire général de la Francophonie.

3. L’Organisation internationale de la Francophonie (OIF).

4. L’Assemblée parlementaire de la Francophonie (APF), qui est l’Assemblée consultative de la Francophonie.

5. Les opérateurs directs et reconnus du Sommet, qui concourent, dans les domaines de leurs compétences, aux objectifs de la Francophonie tels que définis dans la présente Charte:

-          l’Agence universitaire de la Francophonie (AUF) ;
-          TV5, la télévision internationale francophone ;
-          l’Université Senghor d’Alexandrie ;
-          l’Association internationale des maires et responsables des capitales et des métropoles partiellement ou entièrement francophones (AIMF).

6. Les Conférences ministérielles permanentes : la Conférence des ministres de l’Éducation des pays ayant le français en partage (Confémen) et la Conférence des ministres de la Jeunesse et des Sports des pays ayant le français en partage (Conféjes).

Article 3 : Sommet

Le Sommet, instance suprême de la Francophonie, se compose des chefs d’État et de gouvernement des pays ayant le français en partage. Il se réunit tous les deux ans.

Il est présidé par le chef d’État ou de gouvernement du pays hôte du Sommet jusqu’au Sommet suivant.

Il statue sur l’admission de nouveaux membres de plein droit, de membres associés et de membres observateurs à l’OIF.

Il définit les orientations de la Francophonie de manière à assurer son rayonnement dans le monde.

Il adopte toute résolution qu’il juge nécessaire au bon fonctionnement de la Francophonie et à la réalisation de ses objectifs.

Il élit le Secrétaire général, conformément aux dispositions de l’article 6 de la présente Charte.

Article 4 : Conférence ministérielle

La Conférence ministérielle se compose de tous les membres du Sommet. Chaque membre est représenté par le ministre des Affaires étrangères ou le ministre chargé de la Francophonie, ou son délégué. Le Secrétaire général de la Francophonie siège de droit à la Conférence ministérielle, sans prendre part au vote.

La Conférence ministérielle est présidée par le ministre des Affaires étrangères ou le ministre chargé de la Francophonie du pays hôte du Sommet, un an avant et un an après celui-ci.

La Conférence ministérielle se prononce sur les grands axes de l’action multilatérale francophone.

La Conférence ministérielle prépare le Sommet. Elle veille à l’exécution des décisions arrêtées par le Sommet et prend toutes initiatives à cet effet. Elle adopte le budget et les rapports financiers de l’OIF ainsi que la répartition du Fonds multilatéral unique.

La Conférence ministérielle nomme le Commissaire aux comptes de l’OIF et du FMU. Sur saisine d’un État membre ou d’un gouvernement participant, la Conférence ministérielle demande au Secrétaire général de fournir toute information concernant l’utilisation du Fonds.
La Conférence ministérielle définit les conditions dans lesquelles les commissaires aux comptes des opérateurs sont appelés à coopérer avec le Commissaire aux comptes de l’OIF et du FMU.

La Conférence ministérielle recommande au Sommet l’admission de nouveaux membres et de nouveaux membres associés ou observateurs, ainsi que la nature de leurs droits et obligations.

La Conférence ministérielle fixe les barèmes des contributions statutaires à l’OIF.

La Conférence ministérielle peut décider de déplacer le siège de l’OIF.

La Conférence ministérielle nomme les liquidateurs.

La Conférence ministérielle crée tout organe subsidiaire nécessaire au bon fonctionnement de l’OIF.

Les modalités de fonctionnement de la Conférence ministérielle sont précisées dans son Règlement intérieur.

Article 5 : Conseil permanent de la Francophonie

Le Conseil permanent est l’instance chargée de la préparation et du suivi du Sommet, sous l’autorité de la Conférence ministérielle.

Le Conseil permanent est composé des représentants personnels dûment accrédités par les chefs d’États ou de gouvernements membres du Sommet.

Le Conseil permanent est présidé par le Secrétaire général de la Francophonie. Il se prononce sur ses propositions et le soutient dans l’exercice de ses fonctions.

Le Conseil permanent de la Francophonie a pour missions :
-          de veiller à l’exécution des décisions prises par la Conférence ministérielle ;
-          d’examiner les propositions de répartition du FMU ainsi que l’exécution des décisions d’affectation ;
-          d’examiner les rapports financiers et les prévisions budgétaires de l’OIF ;
-          d’examiner et d’adopter l’ordre du jour provisoire des réunions de la Conférence ministérielle ;
-          de faire rapport à la Conférence ministérielle sur l’instruction des demandes d’adhésion ou de modification de statut ;
-          d’exercer son rôle d’animateur, de coordonnateur et d’arbitre. Il dispose à cet effet des commissions suivantes : la commission politique, la commission économique, la commission de coopération et de programmation, et la commission administrative et financière. Ces commissions sont présidées par un représentant d’un État ou d’un gouvernement membre, qu’il désigne sur proposition de la commission concernée ;
-          d’adopter le statut du personnel et le règlement financier ;
-          d’examiner et d’approuver les projets de programmation ;
-          de procéder aux évaluations des programmes des opérateurs ;
-          de nommer le Contrôleur financier ;
-          de remplir toute autre mission que lui confie la Conférence ministérielle.

En tant que de besoin, le Secrétaire général réunit le Conseil permanent.

Les modalités de fonctionnement du Conseil permanent sont fixées par son Règlement intérieur.

Article 6 : Secrétaire général

Le Secrétaire général de la Francophonie préside le Conseil de coopération. Il est représenté dans les instances des opérateurs. Il dirige l’Organisation internationale de la Francophonie.

Le Secrétaire général est élu pour quatre ans par les chefs d’État et de gouvernement. Son mandat peut être renouvelé. Il est placé sous l’autorité des instances.

Le statut du Secrétaire général a un caractère international. Le Secrétaire général ne demande ni ne reçoit d’instructions ou d’émoluments d’aucun gouvernement ni d’aucune autorité extérieure.

Il est responsable du Secrétariat de toutes les instances de la Francophonie, aux sessions desquelles il assiste.

Il préside le Conseil permanent, dont il prépare l’ordre du jour. Il ne prend pas part au vote. Il veille à la mise en œuvre des mesures adoptées, dont il rend compte.

Le Secrétaire général est le représentant légal de l’OIF. À ce titre, il engage l’Organisation et signe les accords internationaux. Il peut déléguer ses pouvoirs.

Le Secrétaire général rend compte au Sommet de l’exécution de son mandat.

Le Secrétaire général nomme le personnel et ordonne les dépenses. Il est responsable de l’administration et du budget de l’OIF dont il peut déléguer la gestion.

Le Secrétaire général est chargé de l’organisation et du suivi des conférences ministérielles sectorielles décidées par le Sommet.

Article 7 : Fonctions politiques

Le Secrétaire général conduit l’action politique de la Francophonie, dont il est le porte-parole et le représentant officiel au niveau international.

Il exerce ses prérogatives dans le respect de celles du président en exercice du Sommet et du président de la Conférence ministérielle.

Le Secrétaire général se tient informé en permanence de l’état des pratiques de la démocratie, des droits et des libertés dans l’espace francophone. En cas d’urgence, le Secrétaire général saisit le Conseil permanent et, compte tenu de la gravité des événements, le président de la Conférence ministérielle, des situations de crise ou de conflit dans lesquelles des membres peuvent être ou sont impliqués. Il propose les mesures spécifiques pour leur prévention, leur gestion et leur règlement, éventuellement en collaboration avec d’autres organisations internationales.

Article 8 : Fonctions en matière de coopération

Le Secrétaire général propose aux instances, conformément aux orientations du Sommet, les axes prioritaires de l’action francophone multilatérale. Il le fait en concertation avec les opérateurs.

Il propose la répartition du FMU et il ordonne les décisions budgétaires et financières qui y sont relatives.

Le Secrétaire général est responsable de l’animation de la coopération multilatérale francophone financée par le FMU.

Dans l’accomplissement de ces fonctions, il nomme, après consultation du CPF, un Administrateur chargé d’exécuter, d’animer et de gérer la coopération intergouvernementale multilatérale, ainsi que d’assurer, sous son autorité, la gestion des affaires administratives et financières. L’Administrateur propose au Secrétaire général les programmes de coopération de l’OIF qui sont définis dans le cadre des décisions du Sommet. Il est chargé de leur mise en œuvre. Il participe aux travaux des instances. Il contribue à la préparation de la Conférence des organisations internationales non gouvernementales, ainsi qu’à l’organisation et au suivi des conférences ministérielles sectorielles décidées par le Sommet et confiées à l’OIF.

L’Administrateur est nommé pour quatre ans et sa mission peut être renouvelée. Il exerce ses fonctions par délégation du Secrétaire général.

Le Secrétaire général évalue l’action de coopération intergouvernementale francophone, telle que décidée. Il veille à l’harmonisation des programmes et des actions de l’ensemble des opérateurs directs reconnus.

A cette fin, il préside un Conseil de coopération, qui réunit l’Administrateur de l’OIF, les responsables des opérateurs ainsi que de l’APF. Il exerce ces fonctions avec impartialité, objectivité et équité. Le Conseil de coopération assure, de manière permanente, la cohérence, la complémentarité et la synergie des programmes de coopération des opérateurs.

Article 9 : Organisation internationale de la Francophonie

L’Agence de coopération culturelle et technique créée par la Convention de Niamey du 20 mars 1970 et devenue l’Agence de la Francophonie, prend l’appellation « Organisation internationale de la Francophonie ».

L’Organisation internationale de la Francophonie est une personne morale de droit international public et possède la personnalité juridique.

L’OIF peut contracter, acquérir, aliéner tous biens mobiliers et immobiliers, ester en justice ainsi que recevoir des dons, legs et subventions des gouvernements, des institutions publiques ou privées, ou des particuliers.

Elle est le siège juridique et administratif des attributions du Secrétaire général.

L’OIF remplit toutes tâches d’étude, d’information, de coordination et d’action. Elle est habilitée à faire tout acte nécessaire à la poursuite de ses objectifs.

L’OIF collabore avec les diverses organisations internationales et régionales sur la base des principes et des formes de coopération multilatérale reconnus.

L’ensemble du personnel de l’OIF est régi par son propre statut et règlement du personnel, dans le respect du règlement financier. Le statut du personnel a un caractère international.

Le siège de l’Organisation internationale de la Francophonie est fixé à Paris.

Article 10 : États et gouvernements membres, membres associés et observateurs

Les États parties à la Convention de Niamey sont membres de l’OIF. En outre, la présente Charte ne porte pas préjudice aux situations existantes en ce qui concerne la participation d’États et de gouvernements tant aux instances de l’Organisation internationale de la Francophonie qu’aux instances de l’Agence de la Francophonie.

Tout État qui n’est pas devenu partie à la Convention dans les conditions prévues aux articles 4 et 5 de celle-ci, devient membre de l’OIF s’il a été admis à participer au Sommet.

Dans le plein respect de la souveraineté et de la compétence internationale des États membres, tout gouvernement peut être admis comme gouvernement participant aux institutions, aux activités et aux programmes de l’OIF, sous réserve de l’approbation de l’État membre dont relève le territoire sur lequel le gouvernement participant concerné exerce son autorité, et selon les modalités convenues entre ce gouvernement et celui de l’État membre.

La nature et l’étendue des droits et obligations des membres, des membres associés et des observateurs sont déterminées par le texte portant statut et modalités d’adhésion.

Tout membre peut se retirer de l’OIF en avisant le gouvernement du pays qui exerce la présidence du Sommet ou le gouvernement du pays où est fixé le siège de l’OIF, au moins six mois avant la plus proche réunion du Sommet. Le retrait prend effet à l’expiration du délai de six mois suivant cette notification.

Toutefois, le membre concerné demeure tenu d’acquitter le montant total des contributions dont il est redevable.

Article 11 : Représentations permanentes de l’OIF

Sur proposition du Secrétaire général, la Conférence ministérielle peut établir des représentations dans les diverses régions géographiques de l’espace francophone et auprès d’institutions internationales, et décider de manière équilibrée du lieu, de la composition, ainsi que des fonctions et du mode de financement de ces représentations.


Titre III : Des dispositions diverses


Article 12 : De la Conférence des organisations internationales non gouvernementales et des organisations de la société civile

Tous les deux ans, le Secrétaire général de la Francophonie convoque une conférence des organisations internationales non gouvernementales, conformément aux directives adoptées par la Conférence ministérielle.

Article 13 : Langue

La langue officielle et de travail des institutions et opérateurs de la Francophonie est le français.

Article 14 : Interprétation de la Charte

Toute décision relative à l’interprétation de la présente Charte est prise par la Conférence ministérielle de la Francophonie.

Article 15 : Révision de la Charte

La Conférence ministérielle a compétence pour amender la présente Charte.

Le gouvernement de l’État sur le territoire duquel est fixé le siège de l’OIF notifie à tous les membres ainsi qu’au Secrétaire général toute révision apportée à la présente Charte.

Article 16 : Dissolution

L’OIF est dissoute :
-          soit si toutes les parties à la Convention, éventuellement sauf une, ont dénoncé celle-ci;
-          soit si la Conférence ministérielle de la Francophonie en décide la dissolution.

En cas de dissolution, l’OIF n’a d’existence qu’aux fins de sa liquidation et ses affaires sont liquidées par des liquidateurs, nommés conformément à l’article 4, qui procéderont à la réalisation de l’actif de l’OIF et à l’extinction de son passif. Le solde actif ou passif sera réparti au prorata des contributions respectives.

Article 17 : Entrée en vigueur

La présente Charte prend effet à partir de son adoption par la Conférence ministérielle de la Francophonie.

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Καταστατικό της Πανεπιστημιακής Ένωσης της Γαλλοφωνίας

Η μετάφραση εκπονήθηκε, το 2005, στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Επιστήμη της Μετάφρασης», Κατεύθυνση: Οικονομική, Νομική και Πολιτική Μετάφραση (Ο.ΝΟ.ΠΟ.Μ.) του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας Ιονίου Πανεπιστημίου σε συνεργασία με το ΕΝΟΠΟΤΕΜ του ΤΞΓΜΔ υπό την επίβλεψη του Αναπληρωτή Καθηγητή Μιχάλη Πολίτη
ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ
ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΟΦΩΝΙΑΣ

όπως εγκρίθηκε από την έκτακτη γενική συνέλευση του Κεμπέκ στις 18 Μαΐου 2001



Αιτιολογική έκθεση

1. Από την AUPELF στην Πανεπιστημιακή Ένωση της Γαλλοφωνίας Η Ένωση Μερικώς ή Αποκλειστικώς Γαλλόφωνων Πανεπιστημίων (AUPELF) ιδρύθηκε το 1961 στο Μόντρεαλ. Συστάθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου περί Εταιριών του Κεμπέκ – Μέρος ΙΙΙ (L.R.Q. κεφάλαιο C. 38) και ιδρύθηκε με το διάταγμα της 31 ης Οκτωβρίου 1961. Το Πανεπιστήμιο Γαλλόφωνων Δικτύων (UREF) συστάθηκε το 1987. Με το διάταγμα της 10 ης Νοεμβρίου 1994 τροποποιείται η επωνυμία του εν λόγω θεσμού σε AUPELF-UREF (Γαλλόφωνη Ένωση για την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Έρευνα). Εξάλλου, με απόφαση της Συνόδου των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων των γαλλόφωνων χωρών, η οποία συγκλήθηκε στο Ντακάρ το 1989, η Ένωση ανέλαβε το ρόλο επίσημου φορέα των Συνόδων Κορυφής για την ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα και σταδιακά ανέλαβε πλήρως το ρόλο του οργανισμού της Γαλλοφωνίας για την ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα. Τα ανωτέρω θεσμοθετήθηκαν με τον Χάρτη της Γαλλοφωνίας, ο οποίος εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Ανόι το 1997 και με τον οποίο η Ένωση κατέστη επίσημος φορέας της Γαλλοφωνίας.

Σήμερα, η δραστηριότητα της Ένωσης οργανώνεται γύρω από δυο άξονες:
1. τη συλλογική δράση και την πανεπιστημιακή συνεργασία μεταξύ των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας στα οποία η Γαλλική αποτελεί γλώσσα εργασίας, και
2. την εκπλήρωση του ρόλου της ως φορέα των Συνόδων Κορυφής της Γαλλοφωνίας σε ό,τι αφορά στην ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα.
Προκειμένου να ασκήσει τη δραστηριότητά της σε κλίμα εμπιστοσύνης και με διαφάνεια, η Π.Ε.Γ. προβλέπει τη συμμετοχή σε ορισμένα όργανα εκπροσώπων του πανεπιστημιακού κόσμου καθώς και των κρατών και κυβερνήσεων.
Με το καταστατικό που ενεκρίθη από τη Γενική Συνέλευση της Βηρυτού, το1998, η AUPELF-UREF μετονομάστηκε σε Πανεπιστημιακή Ένωση της Γαλλοφωνίας (Π.Ε.Γ.). Το ανωτέρω καταστατικό επιβεβαιώνει το συλλογικό χαρακτήρα της Ένωσης και διασφαλίζει τη συμμετοχή του συνόλου της γαλλόφωνης ακαδημαϊκής κοινότητας.

2. Μια νέα σύμβαση με τα κράτη και τις κυβερνήσεις
Η Σύνοδος Κορυφής του Moncton, τον Σεπτέμβριο 1999, αποσκοπώντας στην αποσαφήνιση των σχέσεων μεταξύ του Διεθνούς Οργανισμού της Γαλλοφωνίας και του πανεπιστημιακού της φορέα, έδωσε, στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης που ενέκρινε, εντολή στον Γενικό Γραμματέα της Γαλλοφωνίας, «λόγω της θεμελιώδους σημασίας της πολυμερούς συνεργασίας μας στους τομείς της ανώτατης εκπαίδευσης και της έρευνας», να αναλάβει «τη διενέργεια ενός διαλόγου με αντικείμενο το μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό της πολυμερούς διαπανεπιστημιακής συνεργασίας", ο οποίος οφείλει "να καταλήξει σε μια πρόταση μεταρρύθμισης των δομών που είναι επιφορτισμένες με την επεξεργασία και την υλοποίηση της πολυμερούς διαπανεπιστημιακής συνεργασίας».
Αποτέλεσμα αυτών ήταν η καθιέρωση συνεργασίας μεταξύ του Γενικού Γραμματέα της Γαλλοφωνίας και της Π.Ε.Γ. προκειμένου να υποβληθεί στις ενδιαφερόμενες αρχές ένα νέο καταστατικό της Πανεπιστημιακής Ένωσης, το οποίο θα σέβεται τη διττή αποστολή της. Το εν λόγω καταστατικό ανταποκρίνεται κυρίως στο κοινό ενδιαφέρον της Π.Ε.Γ. και της Γαλλοφωνίας να παγιώσουν μια συνεργασία βασισμένη στην εμπιστοσύνη και τη διαφάνεια, χάρη στην οποία ο Διεθνής Οργανισμός της Γαλλοφωνίας και οι κυβερνήσεις θα εξακολουθήσουν να συνεισφέρουν για την υλοποίηση των προγραμμάτων της Π.Ε.Γ.
Η Γαλλοφωνία, έχοντας διασφαλίσει ότι τα κράτη και οι κυβερνήσεις ασκούν πλήρως τα καθήκοντά τους στα όργανα λήψης αποφάσεων και διαχείρισης της Π.Ε.Γ., άφησε στην Πανεπιστημιακή Ένωση την ευθύνη να οργανώσει, με πλήρη αυτονομία, τη συλλογική της δράση, τις ακαδημαϊκές της δομές και να επανασχεδιάσει τα προγράμματά της.

3. Αρχές και στόχοι
Η Π.Ε.Γ. διέπεται από τις ακόλουθες αρχές και στόχους που θεμελιώνουν και αιτιολογούν την ύπαρξή της και διατηρούν τη ζωτικότητα της:
  • Η Γαλλοφωνία αποτελεί μια ένωση που συμβάλει στη απαραίτητη ποικιλομορφία των πολιτισμών και των γλωσσών, συμβάλλει στον αλληλοσεβασμό τους, στον μεταξύ τους διάλογο και στην πρόοδο της δημοκρατίας.
  • Η κοινή γλώσσα της Γαλλοφωνίας είναι ένα προνομιούχο εργαλείο συνεργασίας που πρέπει να εξακολουθήσει να εκφράζει, τόσο στον τομέα της έρευνας όσο και σε εκείνον της ανώτατης εκπαίδευσης, όλο τον πλούτο της παγκόσμιας προόδου της γνώσης.
  • Η πολυμερής πολιτική συνεργασίας και της από κοινού ανάπτυξης που διέπει τη Γαλλοφωνία προϋποθέτει σημαντική συνεισφορά των πανεπιστημίων και των ερευνητικών θεσμών που είναι μέλη της. Πράγματι, η ακαδημαϊκή δραστηριότητα συμβάλλει σ' αυτό το σημαντικό έργο και αποτελεί αναγκαία παράμετρο, στο μέτρο όπου η γνώση πρέπει επίσης να εκφέρεται γλωσσικώς.
  • Από αυτή την άποψη, η κοινή γλώσσα αποτελεί εκ της φύσεώς της μέσο για την ενίσχυση της αλληλεγγύης και για καρποφόρα συνεργασία για την ανάπτυξη μεταξύ ανώτατων εκπαιδευτικών και ερευνητικών ιδρυμάτων.

4. Αποστολή
Η Π.Ε.Γ. έχει ως αποστολή:
  • τη διασύνδεση σε διεθνές επίπεδο πανεπιστημίων, ανώτατων εκπαιδευτικών και ερευνητικών ιδρυμάτων με γλώσσα εργασίας τη Γαλλική και να θέσει το σύνολο που θα προκύψει στην υπηρεσία των στόχων που αναφέρθηκαν ανωτέρω,
  • τη δόμηση αυτού του συνόλου ευνοώντας τις συνενώσεις σε περιφερειακό επίπεδο, τη δημιουργία δικτύων και κάθε μορφής συνεργασιών,
  • την υποστήριξη συλλογικών δραστηριοτήτων με στόχο την καλύτερη αλληλογνωριμία και τη δημιουργία ισχυρότερων δεσμών μεταξύ των θεσμών που συμμετέχουν σ' αυτή,
  • την ανάπτυξη της κινητικότητας φοιτητών, διδασκόντων και ερευνητών στο πλαίσιο του γαλλόφωνου πανεπιστημιακού χώρου, την προαγωγή της μαζικής χρήσης της γαλλικής γλώσσας στους τομείς των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας, της επικοινωνίας και της διδασκαλίας, ιδίως δε της εκπαίδευσης από απόσταση.
  • την ενίσχυση της παγκόσμιας αλληλεγγύης μεταξύ των πανεπιστημιακών τμημάτων γαλλικών σπουδών και μεταξύ των πανεπιστημίων διαφορετικών γλωσσικών ομάδων, με στόχο την προαγωγή της γλωσσικής πολυμορφίας,
  • την παροχή ιδιαίτερης βοήθειας στους λιγότερο ευνοημένους θεσμούς, ιδίως σε εκείνους που δημιουργήθηκαν πρόσφατα ή σε εκείνους των οποίων η ύπαρξη βρίσκεται σε κίνδυνο,
  • την παροχή υπηρεσιών εντός και εκτός της Γαλλοφωνίας.

Άρθρο 1 – Τα μέλη

Τα μέλη της Π.Ε.Γ. διακρίνονται σε πλήρη μέλη και συνδεδεμένα μέλη.

1.1. Πλήρη μέλη
Ως πλήρη μέλη γίνονται δεκτά με απόφαση του Συμβουλίου Διασύνδεσης:
  • πανεπιστήμια, πανεπιστημιακά κέντρα και άλλα ανώτατα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν μερικώς ή εξ ολοκλήρου τη γαλλική γλώσσα, ή στα οποία σημαντικό μέρος της διδασκαλίας διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων πραγματοποιείται τακτικά στη γαλλική γλώσσα (πέραν των σπουδών γαλλικής φιλολογίας). Οι ανωτέρω θεσμοί πρέπει να διαθέτουν νομική προσωπικότητα και να χορηγούν αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών πανεπιστημιακού επιπέδου,
  • ερευνητικά κέντρα ή ιδρύματα που διαθέτουν νομική προσωπικότητα, στα οποία η Γαλλική αποτελεί γλώσσα εργασίας και τα οποία έχουν ως αποστολή ή τη δυνατότητα ανάπτυξης δράσεων διεθνούς συνεργασίας με την Π.Ε.Γ.,
  • θεσμικά δίκτυα, που συγκροτούνται με βάση ευρεία πεδία της γνώσης, στα οποία μετέχουν υπεύθυνοι σχολών, τμημάτων, μονάδων έρευνας και μελετών, ινστιτούτων και σχολών, που χρησιμοποιούν μερικώς ή εξ ολοκλήρου τη Γαλλική και τα οποία συνδέονται με σύμβαση με την Π.Ε.Γ.
Τα πλήρη μέλη συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης με δικαίωμα ψήφου και συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων.

1.2. Συνδεδεμένα μέλη

Ως συνδεδεμένα μέλη γίνονται δεκτά με απόφαση του Συμβουλίου Διασύνδεσης:
  • πανεπιστήμια στο πλαίσιο των οποίων λειτουργούν ένα ή περισσότερα τμήματα, κέντρα, τομείς ή ινστιτούτα γαλλικών σπουδών ή στα οποία ένα ή περισσότερα τμήματα, κέντρα, τομείς ή ινστιτούτα χρησιμοποιούν τη Γαλλική ως γλώσσα εργασίας και είναι σε θέση να αναπτύσσουν δράσεις διεθνούς συνεργασίας με την Π.Ε.Γ.,
  • δίκτυα ανωτάτων στελεχών διοίκησης ή υπηρεσιών σχετικών με την πανεπιστημιακή ζωή (γενικών γραμματέων, υπευθύνων πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών, μονάδων μετρήσεων και πληροφορικής κ.τ.λ.)Τα συνδεδεμένα μέλη μπορούν να παρίστανται στα συνέδρια και τα σεμινάρια που διοργανώνει η Π.Ε.Γ. και να επωφελούνται από τις υπηρεσίες που προσφέρει η τελευταία, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου. Μπορούν επίσης να συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση με γνωμοδοτική ψήφο.

Άρθρο 2 – Τα όργανα

Τα όργανα της Π.Ε.Γ. είναι τα εξής:
  • η Γενική Συνέλευση
  • ο Πρόεδρος
  • το Συμβούλιο Διασύνδεσης,
  • το Διοικητικό Συμβούλιο και το Προεδρείο,
  • το Επιστημονικό Συμβούλιο
  • ο Πρύτανης
  • η Επιτροπή Διαχείρισης του Πανεπιστημιακού Ταμείου Συνεργασίας και Ανάπτυξης.

2.1 – Η Γενική Συνέλευση

Η Γενική Συνέλευση έχει τις εξής αρμοδιότητες:
  • τον καθορισμό της γενικής πολιτικής και τους γενικούς προσανατολισμούς της Π.Ε.Γ., ιδίως εκείνους που εντάσσονται στο πλαίσιο του διετούς προγραμματισμού που εγκρίνουν η Σύνοδος Κορυφής και η Υπουργική Σύνοδος της Γαλλοφωνίας,
  • την έγκριση των εκθέσεων δράσης του Συμβουλίου Διασύνδεσης και του Διοικητικού Συμβουλίου,
  • την έγκριση του οικονομικού απολογισμού του προηγούμενου οικονομικού έτους,
  • την εκλογή του Προέδρου της Π.Ε.Γ. σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.2, των εκπροσώπων των πλήρων μελών στο Συμβούλιο Διασύνδεσης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.3 και των
  • εκπροσώπων των πλήρων μελών στο Διοικητικό Συμβούλιο, σύμφωνα με τις διατάξεις τω άρθρων 2.4.2 και 6. Λαμβάνει γνώση των ονομάτων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου που ορίζουν τα κράτη και οι κυβερνήσεις.
Η Γενική Συνέλευση αποτελείται από τους εκπροσώπους των πλήρων μελών.
Οι εκπρόσωποι των συνδεδεμένων μελών μπορούν να μετέχουν στη Γενική Συνέλευση με γνωμοδοτική ψήφο.
Το Διοικητικό Συμβούλιο προσκαλεί στις συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού της Γαλλοφωνίας. Προσκαλεί επίσης τον Γενικό Διοικητή της Διακυβερνητικής Ένωσης για τη Γαλλοφωνία και τους αρμοδίους των επισήμων φορέων της Π.Ε.Γ. Μπορεί επίσης να προσκαλέσει παρατηρητές, ιδίως εκπροσώπους διεθνών αρχών και γαλλόφωνων χωρών που δεν έχουν δημιουργήσει ακόμη πανεπιστήμια ή δεν έχουν οργανώσει πλήρες σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης. Οι προσκεκλημένοι και οι παρατηρητές παρίστανται στις συνόδους με γνωμοδοτική ψήφο.
Η Γενική Συνέλευση συνέρχεται κάθε τέσσερα χρόνια, σύμφωνα με διαδικασία που ορίζει το Διοικητικό Συμβούλιο. Συγκαλείται εκτάκτως με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με πλειοψηφία δυο τρίτων των παρόντων μελών του ή κατόπιν γραπτού και ταυτόχρονου αιτήματος προς τον Πρόεδρο τουλάχιστον του ενός τρίτου των πλήρων μελών.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία των εκπεφρασμένων ψήφων, εκτός κι αν ορίζεται διαφορετικά. Οι αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης είναι έγκυρες μόνο αν μετέχουν στην ψηφοφορία τουλάχιστον τα μισά πλήρη μέλη.
Κάθε πλήρες μέλος έχει δικαίωμα για μόνο μια ψήφο μέσω του εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου του. Ο αριθμός των εκπεφρασμένων ψήφων σε μια συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης από πλήρη μέλη που προέρχονται από το ίδιο κράτος δεν μπορεί να υπερβαίνει το ένα τέταρτο του συνολικού αριθμού των ψήφων.

2. 2 – Ο Πρόεδρος

Η Π.Ε.Γ. εκπροσωπείται από τον Πρόεδρό της. Ο τελευταίος προεδρεύει της Γενικής Συνέλευσης, του Συμβουλίου Διασύνδεσης και του Διοικητικού Συμβουλίου.
Συγκαλεί το Συμβούλιο Διασύνδεσης και το Διοικητικό Συμβούλιο για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης που ορίζει σε συνεννόηση με τον Πρύτανη.
Ο Πρόεδρος εκλέγεται για 4 έτη από τη Γενική Συνέλευση.
Δεν έχει δυνατότητα επανεκλογής. Με το πέρας της θητείας του καλείται να συμμετάσχει στο νέο Συμβούλιο για όσο διαρκεί η θητεία του τελευταίου, με γνωμοδοτική ψήφο.
Σε περίπτωση που ο Πρόεδρος αντιμετωπίσει ανυπέρβλητο κώλυμα κατά τη θητεία του, αντικαθίσταται από τον πρεσβύτερο εκ των Αντιπροέδρων που εκλέγονται μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου τα οποία προβλέπονται το άρθρο 2.4.2α. Υπό τις ίδιες συνθήκες, μπορεί να αντικατασταθεί προσωρινά.
Ο Πρόεδρος μπορεί να εξουσιοδοτήσει ένα μέλος του Προεδρείου ή τον Πρύτανη.

2. 3 – Το Συμβούλιο Διασύνδεσης

Το Συμβούλιο Διασύνδεσης είναι επιφορτισμένο να ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ των μελών, να τους προτρέπει να υιοθετήσουν τους στόχους της ΠΕΓ και τα τους εντάξεις στις δράσεις της. Καθώς είναι επιφορτισμένο με ζητήματα συλλογικής δράσης, αποφαίνεται επί των αιτήσεων προσχώρησης στην Π.Ε.Γ. και επί των εισφορών των μελών. Επίσης, προτείνει στο Διοικητικό Συμβούλιο την πολιτική και τα προγράμματα που αφορούν:
  •  στη συμμετοχή των θεσμών-μελών και της γαλλόφωνης πανεπιστημιακής
  • κοινότητας στα προγράμματα της Π.Ε.Γ. και την εκτίμηση των αναγκών
  • τους,
  • στην πληροφόρηση των θεσμών-μελών και της γαλλόφωνης πανεπιστημιακής κοινότητας,
  • στη διάρθρωση του συνόλου του γαλλόφωνου πανεπιστημιακού χώρου και τις σχέσεις με τις μη γαλλόφωνες πανεπιστημιακές ενώσεις,
  • στα συνέδρια, τις εκδόσεις, τους καταλόγους και τους δικτυακούς τόπους που προωθούν τους στόχους της Π.Ε.Γ.,
  • στην αναζήτηση πηγών μέσω της παροχής υπηρεσιών κυρίως σε κυβερνήσεις χωρών που δεν μετέχουν στην Π.Ε.Γ., σε διεθνείς οργανισμούς, σε επιχειρήσεις, σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, καθώς και σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.
Το Συμβούλιο Διασύνδεσης αποτελείται από τον Πρόεδρο της Π.Ε.Γ., τα δεκατέσσερα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που αναφέρονται στο άρθρο 2.4.2.α, πέντε μέλη που εκλέγει η Γενική Συνέλευση κατά γεωγραφικές ενότητες και πέντε μέλη που εκλέγονται από τα θεσμικά δίκτυα που ορίζονται στο άρθρο 1.1.Προτείνει στο Διοικητικό Συμβούλιο, βάσει της πολιτικής και των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης, το ετήσιο πρόγραμμα και τον προβλεπόμενο προϋπολογισμό των συλλογικών δραστηριοτήτων.
Εξετάζει τους λογαριασμούς που αφορούν τις σχετικές δραστηριότητες.
Συνέρχεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο μετά από πρόσκληση του Προέδρου.
Ο Πρόεδρος μπορεί να το συγκαλέσει και εκτάκτως.

2. 4 – Το Διοικητικό Συμβούλιο 
2.4.1 – Το Διοικητικό Συμβούλιο διοικεί την Ένωση στο πλαίσιο της γενικής πολιτικής που καθορίζει η Γενική Συνέλευση, ενώπιον της οποίας είναι υπόλογο.
Ειδικότερα, είναι υπεύθυνο για:
α) την εκλογή του Προεδρείου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.4.4,
β) την εκλογή του Πρύτανη,
γ) τον διορισμό των μελών του Επιστημονικού Συμβουλίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.5,
δ) τον διορισμό, κατόπιν προτάσεως του Πρύτανη, ενός ή περισσοτέρων Αντιπροέδρων καθώς και των διευθυντών,
ε) την προετοιμασία της ημερησίας διατάξεως των συνελεύσεων της Γενικής Συνέλευσης και την παρουσίαση στην τελευταία μιας έκθεσης σχετικά με τη δραστηριότητά του,
στ) την έγκριση ή την τροποποίηση του προγράμματος εργασίας και του ετήσιου προϋπολογισμού της Π.Ε.Γ. για το επερχόμενο έτος,
ζ) την κοινοποίηση στις αρχές της Γαλλοφωνίας των προσανατολισμών των προγραμμάτων στα οποία δίνει προτεραιότητα και τα οποία αφορούν θέματα ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας,
η) την έκδοση ετησίως έκθεσης δραστηριοτήτων και ισολογισμού,
θ) την έγκριση του γενικού κανονισμού διοίκησης και του χρηματοοικονομικού
κανονισμού της Π.Ε.Γ.,
ι) την απόφαση για την έναρξη λειτουργίας περιφερειακών γραφείων, κατόπιν συστάσεως του Πρύτανη και σε συνεννόηση με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού της Γαλλοφωνίας,
ια) τη λήψη πάσης φύσεως αποφάσεων που αφορούν στην απόκτηση και τη διάθεση ακίνητων της Π.Ε.Γ.,
ιβ) τη χάραξη της πολιτικής αμοιβών του προσωπικού,
ιγ) τη συγκρότηση συμβουλίων, επιτροπών και ομάδων εργασίας, των οποίων καθορίζει τις αρμοδιότητες και την αποστολή.
Ειδικότερα, συγκροτεί οικονομικό συμβούλιο το οποίο είναι επιφορτισμένο να γνωμοδοτεί επί της προπαρασκευής και της εκτέλεσης του προϋπολογισμού, καθώς και να ελέγχει τους λογαριασμούς της Π.Ε.Γ.. Αποτελείται από ίσο αριθμό μελών του Διοικητικού Συμβουλίου που προβλέπονται στα άρθρα 2.4.2.α και 2.4.2.β
Ο Πρύτανης παρουσιάζει έκθεση των δραστηριοτήτων του σε κάθε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου.
2.4.2 – Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από 26 μέλη, ήτοι :
2.4.2α – από τον Πρόεδρο της Π.Ε.Γ. και 14 μέλη που εκλέγουν τα πλήρη μέλη της Π.Ε.Γ., που προβλέπονται στο άρθρο 1.1 και
2.4.2β – από 11 μέλη που ορίζουν τα κράτη και οι κυβερνήσεις που είναι μέλη του Διεθνούς Οργανισμού της Γαλλοφωνίας.
Στις συνελεύσεις του Συμβουλίου προσκαλούνται, επιπλέον, με γνωμοδοτική
ψήφο, οι εξής προσωπικότητες: – ο Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Οργανισμού της Γαλλοφωνίας,
– ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου, ανάλογα με την ημερήσια διάταξη,
– ο απερχόμενος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου,
– δυο εκπρόσωποι του προσωπικού.
Η θητεία των μελών του είναι τετραετής. Τα μέλη έχουν τη δυνατότητα επανεκλογής δυο φορές. Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 2.2. Τρεις από τους Αντιπροέδρους εκλέγονται από τα μέλη του Συμβουλίου, όπως ορίζει το άρθρο 2.4.2.α, λαμβάνοντας υπόψη την περιφερειακή πολυμορφία – δεν είναι δυνατόν να προέρχονται από την περιφέρεια από την οποία προέρχεται ο Πρόεδρος.
Ο τρόπος εκλογής των μελών καθορίζεται από τη Γενική Συνέλευση για τα μέλη που προβλέπονται στο άρθρο 2.4.2.α.
Ένα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου που αναλαμβάνει αμειβόμενες διοικητικές ή εκτελεστικές λειτουργίες στο πλαίσιο της διοίκησης της Π.Ε.Γ. πρέπει να εγκαταλείψει τη θέση του στο Συμβούλιο.
2.4.3 – Το Συμβούλιο μπορεί να συνεδριάζει και να λαμβάνει έγκυρες αποφάσεις παρούσας της πλειονότητας των μελών του. Οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να λαμβάνονται με πλειοψηφία 2/3 των παρόντων μελών, εξαιρουμένης της περίπτωσης τροποποίησης του καταστατικού, για την οποία απαιτείται πλειοψηφία 3/4.
Γραπτή απόφαση που φέρει τις υπογραφές όλων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου σε ένα αντίτυπο ή σε πολλά πανομοιότυπα αντίτυπα έχει την ίδια αξία με εκείνα που εγκρίνονται κατά τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο συνέρχεται τακτικά τουλάχιστον δυο φορές το χρόνο, στην εκάστοτε οριζόμενη ημερομηνία και τόπο ή, διαφορετικά, στην ημερομηνία και τον τόπο που ορίζει ο Πρόεδρος.
Ο Πρόεδρος μπορεί να το συγκαλεί εκτάκτως, και οφείλει να το συγκαλεί αν υπάρχει σχετικό γραπτό αίτημα των δυο τρίτων των μελών του.
Το Συμβούλιο διαθέτει Προεδρείο, οι αρμοδιότητες του οποίου ορίζονται από το άρθρο 2.4.4.
2.4.4 – Το Προεδρείο
Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει το` Προεδρείο που αποτελείται από τον Πρόεδρο, τρεις Αντιπροέδρους και ένα μέλος του, οι οποίοι προτείνονται από τα μέλη που προβλέπονται στο άρθρο 2.4.2.α, και από έναν Αντιπρόεδρο και ένα μέλος που προτείνονται από τα μέλη που προβλέπονται στο άρθρο 2.4.2.β.
Ο Πρύτανης παρευρίσκεται αυτοδικαίως στις συνεδριάσεις του Προεδρείου.
Το Προεδρείο ασκεί τις εξουσίες του Διοικητικού Συμβουλίου για εκείνα τα ζητήματα για τα οποία το Διοικητικό Συμβούλιο έχει παράσχει εξουσιοδότηση. Το Προεδρείο παρουσιάζει αναφορά των δραστηριοτήτων του σε κάθε σύνοδο του Διοικητικού Συμβουλίου.
Στους τομείς για τους οποίους δεν υπάρχει ειδική εξουσιοδότηση, λαμβάνει εκτάκτως τα αναγκαία μέτρα και τα υποβάλλει στο Συμβούλιο προς επικύρωση.
Γραπτή απόφαση που φέρει τις υπογραφές όλων των μελών του Προεδρείου σε ένα αντίτυπο ή σε πολλά πανομοιότυπα αντίτυπα έχει την ίδια αξία με εκείνα που εγκρίνονται κατά τις συνεδριάσεις του Προεδρείου.

2.5 – Το Επιστημονικό Συμβούλιο

Το Επιστημονικό Συμβούλιο αποτελεί συμβουλευτικό όργανο με αποστολή την χάραξη της επιστημονικής πολιτικής και τον καθορισμό της πολιτικής αξιολόγησης των προγραμμάτων της Π.Ε.Γ.
Αποτελεί τον εγγυητή της ακαδημαϊκής ποιότητας των προγραμμάτων.Μπορεί να συστήνει εξειδικευμένες επιτροπές.
Ειδικότερα:
  •  εξετάζει τα προγράμματα σε συνάρτηση με το επιστημονικό τους ενδιαφέρον, την καταλληλότητά τους σχετικά με την αποστολή και τα μέσα της Π.Ε.Γ. και με τις ανάγκες των θεσμών-μελών της Ένωσης.
  • γνωμοδοτεί σχετικά με τους διαδικαστικούς κανόνες υλοποίησης κάθε προγράμματος.
  • γνωμοδοτεί σχετικά με τους κανόνες και τις διαδικασίες παρακολούθησης των προγραμμάτων.
  • εξετάζει τα προγράμματα που έχει αναλάβει η Ένωση και συμβάλλει στην υλοποίησή τους.
  • καθορίζει την πολιτική αξιολόγησης, γνωμοδοτεί σχετικά με τις διαδικασίες αξιολόγησης και, βάσει των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης, γνωμοδοτεί σχετικά με την επιστημονική ποιότητα των προγραμμάτων.
  • μπορεί να προτείνει νέα προγράμματα.
Το Επιστημονικό Συμβούλιο μπορεί να ζητήσει τη συνδρομή σε κατά τόπους επιτροπές εμπειρογνωμόνων για την επιλογή υποψηφίων που ανταποκρίθηκαν στις προκηρύξεις της Π.Ε.Γ.
Το Διοικητικό Συμβούλιο μπορεί να αναθέσει στο Επιστημονικό Συμβούλιο εξειδικευμένες αποστολές, για τις οποίες το τελευταίο μπορεί να ζητήσει εξωτερική συνδρομή. Οι γνωμοδοτήσεις του διαβιβάζονται στο Διοικητικό Συμβούλιο και τον Πρύτανη.
Το Επιστημονικό Συμβούλιο αποτελείται το πολύ από 27 μέλη, τα οποία επιλέγονται βάσει των ικανοτήτων τους σε θέματα πολιτισμού, επιστήμης και τεχνολογίας ή λόγω της εμπειρίας που απέκτησαν κατά τη διαχείριση οργανισμών που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της έρευνας, τη διάδοση της επιστημονικής και τεχνικής γνώσης και τη διεθνή συνεργασία.
Τα μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου επιλέγονται από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που προβλέπονται στο άρθρο 2.4.2.α, κατόπιν προτάσεως των πανεπιστημίων για 9 μέλη, των θεσμικών δικτύων για 9 μέλη και των 18 προαναφερθέντων μελών για 9 επιπλέον μέλη.
Η εν λόγω επιλογή πραγματοποιείται συναρτήσει των επιστημονικών τομέων, των ενδιαφερομένων περιφερειών και των πανεπιστημιακών στόχων της Γαλλοφωνίας.
Η θητεία τους είναι τριετής και μπορεί να ανανεωθεί μια φορά.
Το Επιστημονικό Συμβούλιο εκλέγει μεταξύ των μελών του έναν Πρόεδρο, ο οποίος μετέχει στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου, ανάλογα με την ημερήσια διάταξη.
Ο Πρόεδρος και ο Πρύτανης παρευρίσκονται στις συνεδριάσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου.
Το Επιστημονικό Συμβούλιο συνέρχεται τακτικά τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο, κατόπιν σύγκλησης του Προέδρου του. Μπορεί να συγκαλείται και εκτάκτως υπό τις ίδιες συνθήκες ή κατόπιν γραπτού αιτήματος των δυο τρίτων των μελών του.

2.6 – Ο Πρύτανης

• Ο Πρύτανης είναι ο εκτελεστικός διευθυντής της Π.Ε.Γ.. Με αυτή την ιδιότητα, ειδικότερα:
– είναι ο κύριος διατάκτης των εισπράξεων και των δαπανών. Παρουσιάζει κάθε χρόνο ένα σχέδιο προϋπολογισμού στο Διοικητικό Συμβούλιο και υποβάλλει προς έγκριση τους λογαριασμούς του προηγούμενου έτους και μια ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων.
– προσλαμβάνει, διευθύνει και ασχολείται με την εξέλιξη του προσωπικού της Ένωσης.– είναι υπεύθυνος για την υλοποίηση του συνόλου των προσανατολισμών, των προγραμμάτων και των συμβάσεων της Π.Ε.Γ. Παρουσιάζει στο Διοικητικό Συμβούλιο ένα συνοχικό σύνολο διαδικασιών αξιολόγησης των φακέλων που κατατίθενται στην Ένωση, έχοντας προηγουμένως λάβει τη γνώμη του Επιστημονικού Συμβουλίου.
• Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει τον Πρύτανη μεταξύ καθηγητών της ανώτατης εκπαίδευσης που έχουν αναλάβει αρμοδιότητες πανεπιστημιακής διαχείρισης. Η θητεία του Πρύτανη είναι τετραετής και μπορεί να ανανεωθεί μία φορά. Η εκλογή του γνωστοποιείται επίσημα στις αρχές της Γαλλοφωνίας.
Η εν λόγω εκλογή πραγματοποιείται ακολουθώντας διαδικασία που ορίζεται από τον εσωτερικό κανονισμό της Π.Ε.Γ.
• Ο Πρύτανης παρευρίσκεται αυτοδίκαια στις συνεδριάσεις όλων των οργάνων της Π.Ε.Γ., ειδικότερα του Συμβουλίου Διασύνδεσης, του Διοικητικού Συμβουλίου, του Προεδρείου του και των επιτροπών που υπάγονται σε αυτό καθώς και του Επιστημονικού Συμβουλίου. Προετοιμάζει την ημερήσια διάταξη των ανωτέρω οργάνων σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο. Προεδρεύει της Επιτροπής Διαχείρισης του Πανεπιστημιακού Ταμείου Συνεργασίας και Ανάπτυξης και προβαίνει σε όλα τα διαβήματα που απαιτούνται από την Επιτροπή Διαχείρισης για τη συγκέντρωση των πόρων. Προπαρασκευάζει και εκτελεί τον ετήσιο προϋπολογισμό του Πανεπιστημιακού Ταμείου· προετοιμάζει την χρηματοοικονομική έκθεση του προηγούμενου οικονομικού έτους, εξασφαλίζει την
αποστολή στα μέλη της Επιτροπής Διαχείρισης όλων των χρήσιμων εγγράφων, απευθύνει στους ενδιαφερόμενους τις εκθέσεις και άλλα απαραίτητα έγγραφα, συγκαλεί έκτακτες και τακτικές συνεδριάσεις.

2.7 – Το Πανεπιστημιακό Ταμείο Συνεργασίας και Ανάπτυξης

  • Το Πανεπιστημιακό Ταμείο περιλαμβάνει το σύνολο των χρηματοοικονομικών μέσων που διαχειρίζεται η Π.Ε.Γ. και διατίθενται για την υλοποίηση των προγραμμάτων. Στόχος του είναι η διασφάλιση της χρηματοδότησης του συνόλου των δράσεων συνεργασίας και αλληλεγγύης που ανταποκρίνονται στα αιτήματα των μελών στο πλαίσιο του προγραμματισμού της Γαλλοφωνίας.
  • Η λειτουργία του Πανεπιστημιακού Ταμείου εξασφαλίζεται από την Επιτροπή Διαχείρισης και τον Πρύτανη.
Η Επιτροπή Διαχείρισης αναπτύσσει τις απαραίτητες σχέσεις με τις Κυβερνήσεις για τη συνεχή συγκέντρωση πόρων, υποβάλλει προτάσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο, κατόπιν γνωμοδοτήσεως του Επιστημονικού Συμβουλίου και μελέτης των φακέλων, το ετήσιο Πρόγραμμα Συνεργασίας και την επιλογή των προς υλοποίηση έργων.
Η Επιτροπή Διαχείρισης εξετάζει τους λογαριασμούς του παρελθόντος οικονομικού έτους και τον προβλεπόμενο προϋπολογισμό του Προγράμματος που υποβάλλει στο Διοικητικό Συμβούλιο προς έγκριση.
Η Επιτροπή Διαχείρισης αποτελείται:
από τον Πρύτανη, ο οποίος διασφαλίζει την προεδρία, και από τρία μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Π.Ε.Γ., τα οποία επιλέγονται μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου που προβλέπονται στο άρθρο 2.4.2.α.,
και
από τέσσερα μέλη που εκπροσωπούν τα κράτη και τις κυβερνήσεις.
Τα μέλη της Επιτροπής Διαχείρισης του Πανεπιστημιακού Ταμείου εκλέγουν μεταξύ τους μια φορά το χρόνο δυο Αντιπροέδρους, από τους οποίους ο ένας προέρχεται από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του άρθρου 2.4.2.α, και ο άλλος προέρχεται από τους εκπροσώπους κρατών και κυβερνήσεων. Η Επιτροπή Διαχείρισης συνέρχεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο μετά από πρόσκληση του Προέδρου της.
Ο Πρόεδρος μπορεί να τη συγκαλέσει και εκτάκτως.
Άρθρο 3 – Εισφορές, πόροι και χρηματοοικονομική διαχείριση
3.1. – Εισφορές

1. Τα πλήρη μέλη καταβάλλουν εισφορά το ύψος της οποίας ορίζεται από το Συμβούλιο Διασύνδεσης.
Τα συνδεδεμένα μέλη καταβάλλουν το μισό της εισφοράς που απαιτείται από τα πλήρη μέλη.
2. Όταν ένα μέλος παύει να καταβάλλει την εισφορά του πέραν δυο συναπτών ετών, θεωρείται παραιτηθέν και δεν δικαιούται πλέον να εκπροσωπηθεί στη Γενική Συνέλευση. Το Συμβούλιο Διασύνδεσης έχει την ευχέρεια, σε εξαιρετικές συνθήκες που το ίδιο εκτιμά, να μην εφαρμόσει το παρόν άρθρο, επιφυλασσόμενο να ζητήσει την έγκριση της Γενικής Συνέλευσης στην επόμενη συνεδρίασή της.

3.2. – Πηγές χρηματοοικονομικής διαχείρισης

Η Π.Ε.Γ. εξασφαλίζει τη χρηματοδότησή της από διάφορες πηγές: εισφορές των πλήρων και των συνδεδεμένων μελών της, χρηματοδοτήσεις από το Ενιαίο Πολυμερές Ταμείο, έσοδα από την παροχή διαφόρων υπηρεσιών, πωλήσεις εκδόσεων, συμβάσεις, κυβερνητικές ενισχύσεις, ενισχύσεις από εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς, εισφορές από τον ιδιωτικό τομέα, δωρεές, κληροδοτήματα, κ.τ.λ. Οι πάσης φύσεως ενισχύσεις, εγγραφές και παροχές προς την Π.Ε.Γ. γίνονται αποδεκτές μόνο εφόσον δεν υπάρχει οποιασδήποτε δέσμευση ή όρος που είναι αντίθετος με το καταστατικό και τους στόχους της Π.Ε.Γ..
Οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί μέλη μπορούν να διαθέτουν ή να αποσπούν προσωπικό προς όφελος της Π.Ε.Γ., σύμφωνα με τις διατάξεις του ισχύοντος εσωτερικού κανονισμού.
Η διαχείριση των πόρων που παραχωρούνται στην Π.Ε.Γ. πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του χρηματοδοτικού κανονισμού που καταρτίζει το Διοικητικό Συμβούλιο.
3.3. – Εξωτερικός έλεγχος
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η χρήση των κονδυλίων που χορηγεί το Ενιαίο Πολυμερές Ταμείο αποτελεί αντικείμενο εξωτερικού ελέγχου από τον Γενικό Επίτροπο που διορίζεται από την Υπουργική Σύνοδο της Γαλλοφωνίας, η Π.Ε.Γ. απαλλάσσει τον εξωτερικό ελεγκτή, που διορίζει το Διοικητικό της Συμβούλιο, από την υποχρέωση σεβασμού του επαγγελματικού απορρήτου και του επιτρέπει να γνωστοποιεί στον Γενικό Επίτροπο τα συμπεράσματα των ελέγχων του επί των λογαριασμών και επί των ενεργειών που αφορούν τους ληφθέντες πόρους.

Άρθρο 4 – Έδρα της Πανεπιστημιακής Ένωσης για τη Γαλλοφωνία

Η έδρα της Π.Ε.Γ. βρίσκεται στο Μόντρεαλ. Η έδρα της μπορεί να αλλάξει μετά από σχετική απόφαση της Γενικής Συνέλευσης,

Άρθρο 5 – Αναθεώρηση του Καταστατικού
Το Καταστατικό μπορεί να αναθεωρηθεί από τη Γενική Συνέλευση με πλειοψηφία δυο τρίτων των παρόντων μελών.
Οι προτάσεις αναθεώρησης του καταστατικού γίνονται:
  • είτε με πρωτοβουλία του Διοικητικού Συμβουλίου, το οποίο πρέπει να τις εγκρίνει με πλειοψηφία 3/4, και στη συνέχεια να τις γνωστοποιήσει στα μέλη τουλάχιστον δυο μήνες πριν από την ημερομηνία συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης,
  • είτε με πρωτοβουλία τουλάχιστον ενός πέμπτου (1/5) των πλήρων μελών της Π.Ε.Γ., το οποίο οφείλει να αντιπροσωπεύει τουλάχιστον τρεις χώρες. Σε αυτή την περίπτωση, οι προτάσεις πρέπει να κατατίθενται στην Πρυτανεία τέσσερις μήνες πριν από την ημερομηνία συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης. Η Πρυτανεία οφείλει να τις γνωστοποιήσει στα μέλη της Γενικής Συνέλευσης μέσα στους δυο επόμενους μήνες.
Οι ειδικές διατάξεις που αφορούν στο Πανεπιστημιακό Ταμείο Συνεργασίας και Ανάπτυξης μπορούν να αναθεωρηθούν μόνο μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή Διαχείρισης του Ταμείου.
Η Συνέλευση αποφαίνεται κυρίαρχα επί των άρθρων ή των εδαφίων που κατατίθενται ως ανωτέρω προς αναθεώρηση. Οι αναθεωρήσεις που εγκρίνει η Γενική Συνέλευση τίθενται άμεσα σε ισχύ, εκτός κι αν έχει ληφθεί διαφορετική απόφαση από τη Γενική Συνέλευση.

Άρθρο 6 – Έναρξη ισχύος και μεταβατικές διατάξεις

Με το παρόν καταστατικό αντικαθίσταται το καταστατικό που είχε εγκριθεί το 1998 στη Βηρυτό και τίθεται σε ισχύ μόλις εγκριθεί από τη Γενική Συνέλευση.
Οι διατάξεις που αφορούν στην εκλογή του Προέδρου, των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου που εκλέγονται από την Γενική Συνέλευση και τα μέλη του Συμβουλίου Διασύνδεσης θα οριστούν με βάση τον εσωτερικό κανονισμό που θα υποβάλει το Διοικητικό Συμβούλιο στην επόμενη Γενική Συνέλευση.
Στις πρώτες εκλογές της Γενικής Συνέλευσης, που θα διεξαχθούν στο Κεμπέκ, σε εφαρμογή του παρόντος καταστατικού θα εφαρμοστούν οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
1) Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης είναι ο απερχόμενος πρόεδρος της Π.Ε.Γ.,
2) οι εργασίες της Συνέλευσης θα διεξαχθούν σύμφωνα με την εξής ημερήσια διάταξη:
α) έγκριση των καταστατικών εκθέσεων (έκθεση δραστηριοτήτων του Διοικητικού Συμβουλίου, έκθεση προϋπολογισμού για το παρελθόν οικονομικό έτος),
β) έγκριση του παρόντος καταστατικού,
γ) εκλογές: προπαρασκευαστικές διαδικασίες για την ψηφοφορία από τη Γενική Συνέλευση:
  • οι αρμοδίως διαπιστευμένοι εκπρόσωποι των πλήρων μελών θα συναντηθούν ανάλογα με τη γεωγραφική περιφέρεια (Αφρική, Αμερική, Νοτιοανατολική Ασία, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, Δυτική Ευρώπη, Αραβικός Κόσμος) την πρώτη μέρα της Γενικής Συνέλευσης, προκειμένου να καταρτίσουν τους καταλόγους των υποψηφίων της περιφέρειάς τους για την προεδρία και για τα δυο όργανα αντιπροσωπευτικής εκπροσώπησης της Π.Ε.Γ. (Συμβούλιο Διασύνδεσης, Διοικητικό Συμβούλιο), τους οποίους θα προτείνουν προς ψήφιση για την περιφέρειά τους στη Γενική Συνέλευση,
  • οι περιφερειακές ή εθνικές σύνοδοι πρυτάνεων ή προέδρων πανεπιστημίων μπορούν να εκφέρουν γνώμη για τους υποψηφίους της περιφέρειάς τους ή της χώρας τους,
  • οι πρόεδροι των θεσμικών δικτύων ή οι εκπρόσωποί τους θα συναντηθούν για να εκλέξουν πέντε μέλη του Συμβουλίου Διασύνδεσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.3, οι υποψήφιοι πρέπει να είναι πρυτάνεις, πρόεδροι ή διευθύνοντες του ιδρύματος-μέλος ή Καθηγητές της Ανώτατης Εκπαίδευσης ή ερευνητές ισοδύναμου βαθμού (παραδείγματος χάριν, διευθυντής έρευνας) και να είναι εγγεγραμμένοι στη Γενική Συνέλευση ως διαπιστευμένοι εκπρόσωποι του ιδρύματός τους,
  • οι περιφερειακοί κατάλογοι υποψηφιοτήτων και, ενδεχομένως, οι μεμονωμένες υποψηφιότητες για καθεμιά από τις έδρες θα κατατίθενται στη Γραμματεία της Συνέλευσης, μόλις εγκριθεί το καταστατικό,
  • οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν μετά την κοινοποίηση στη Συνέλευση των καταλόγων με τις υποψηφιότητες που θα έχουν επικυρωθεί από το Προεδρείο του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου.
δ) εκλογή του Προέδρου: η εκλογή ολοκληρώνεται στον πρώτο ή το δεύτερο γύρο με απόλυτη πλειοψηφία και στον τρίτο γύρο με σχετική πλειοψηφία.
Ο εκλεγείς Πρόεδρος αναλαμβάνει αμέσως την προεδρία της Γενικής Συνέλευσης. Είναι εγγυητής της ομαλής διεξαγωγής των επόμενων εκλογών, των οποίων ορίζει ή συμπληρώνει, αν παραστεί ανάγκη, τους διαδικαστικούς κανόνες.
ε) εκλογή των 14 μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, που προβλέπονται στο άρθρο 2.4.2.α:
 - οι 14 έδρες, στις οποίες προστίθεται η έδρα του Προέδρου, κατανέμονται γεωγραφικά ως ακολούθως:
– Αφρική: (4)
– Αμερική: (2)
– Νοτιοανατολική Ασία: (1)
– Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη: (1)
– Δυτική Ευρώπη: (5)
– Αραβικός κόσμος: (2)
– η εκλογή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου πραγματοποιείται με σχετική πλειοψηφία.
στ) εκλογή των 5 μελών του Συμβουλίου Διασύνδεσης (τα οποία προστίθενται στον Πρόεδρο και στα 14 μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, που είναι μέλη αυτοδίκαια, καθώς και στα 5 μέλη που ορίζουν οι εκπρόσωποι των θεσμικών δικτύων). Αυτή η εκλογή πραγματοποιείται με σχετική πλειοψηφία.
Οι πρώτες συνεδριάσεις του Συμβουλίου Διασύνδεσης και του Διοικητικού Συμβουλίου θα πραγματοποιηθούν, για το τελευταίο υπό την πλήρη σύνθεση του (μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου-πανεπιστημιακοί, που εξέλεξε η Γενική Συνέλευση και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου-εκπρόσωποι κρατών και κυβερνήσεων), την ημέρα εκλογής των πανεπιστημιακών-μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Αμέσως μετά την εκλογή του, το Διοικητικό Συμβούλιο θα συγκροτήσει το Προεδρείο του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.4.4. Ο Πρόεδρος, καθώς και οι Αντιπρόεδροι που θα προταθούν μεταξύ των πανεπιστημιακών θα προέρχονται από τις εξής περιοχές: Δυτική Ευρώπη, Αμερική, Αφρική, Αραβικός κόσμος και ένα μέλος του Προεδρείου που θα προταθεί από τους πανεπιστημιακούς θα προέρχεται από την περιφέρεια Ασίας-Ειρηνικού ή από την περιφέρεια Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Το Διοικητικό Συμβούλιο θα ορίσει επίσης τη διαδικασία διαβούλευσης με τα πανεπιστήμια και τα δίκτυα, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 2.5, ενόψει της επιλογής, στην επόμενη συνεδρίασή του, των μελών του Επιστημονικού Συμβουλίου.
Ο Πρόεδρος θα συγκαλέσει το συντομότερο δυνατό τα μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου που θα έχουν επιλεγεί με αυτό τον τρόπο σε μια πρώτη συνάντηση, αντικείμενο της οποίας θα είναι ο διορισμός των αναπληρωματικών μελών του Επιστημονικού Συμβουλίου. Ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου εκλέγεται κατά την πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου, στην οποία θα προσκληθούν τα 9 αναπληρωματικά μέλη. Τα πρόσωπα που, την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος καταστατικού, κατέχουν τις θέσεις του Πρύτανη, του Αντιπρύτανη ή του Διευθυντή, θα εξακολουθήσουν να ασκούν τα καθήκοντά τους.